در جنوب روستاى برنجه و در كنار رودخانه، در راستاى شمالى ـ جنوبى، دهانه هاى چند چشمه آهك ساز خشك شده را مى توان ديد كه مشهورترين آنها زندان برنجه يا «درياى برنجه» نام دارد. دهانه اين چشمه بزرگ به شكل بيضى است. قطر بزرگ اين بيضى ۱۰۰ متر و قطر كوچك آن ۵۰ متر است و ژرفايش نيز به حدود ۷۰ متر مى رسد. در كف اين سازه بزرگ طبيعى درياچه اى آكنده از آب سرد و گاز كربنيك است. اين چشمه ديوارهاى بلند و پر شيب دارد كه از لايه هاى نازك تراورتن نوارى پديد آمده است. پايين رفتن از اين ديواره هاى بلند بدون ريسمان و ديگر تجهيزات لازم غيرممكن است بويژه آنكه كارشناسان احتمال مى دهند وجود آب هاى گاز كربنيك دار در ته دهانه چشمه موجب خردگى بيشتر ديواره شده و بر قطر آن افزوده است.
گفته مى شود كه خان هاى محلى براى تنبيه روستاييان و مخالفان خود، به پايشان سنگ مى بستند و آنها را به درون اين چشمه ژرف مى انداختند و علت نامگذارى زندان برنجه همين بوده است.