مورخين آنرا پايتخت آذربايجان در زمان پارتيها دانسته و معتقد بودند که آتشکده آذرگشسب هم در آنجا بوده است . پايتخت آذربايجان را در زمان پارتيها يعني زمان لشکرکشي آن تونيوس سردار رومي به اين صفحه ، مورخين رومي پَرَسْپه مي نامند. محل آنرا در تخت سليمان کنوني يعني در بيست وپنج فرسنگي درياچه اروميه از طرف جنوب شرقي بايد جستجو کرد. (راولين سن ، ششمين دولت بزرگ مشرق ص 201 از ايران باستان ج 3 ص 2624). و رجوع به همان کتاب ج 1 صص 178 - 179 و ج 3 ص 2354 و 2373 و 2374 شود.
آقاي دکتر معين آرد: کريستنسن در تاريخ ايران در زمان ساسانيان آورده : جکسن گويد اين آتشکده [ آتشکده آذرگشسب ] در جايي برپا بود که اکنون خرابه هاي تخت سليمان معروف هست و فاصله آن از اروميه و همدان يکي است . اين اشتباه نخست از راولنسن سرزده ، چه او خرابه تخت سليمان را در آذربايجان (که در شمال آن محلي است که اکنون به گنج آباد موسوم است ) شهر قديم شيز تصور کرده . پس از وي يوستي پيروي او کرد و جکسن عقيده او را تاييد و تقويت نمود، ولي استاد مارکوارت در اين باب به آقاي پورداود نوشته اند: گنجشک يا الشيز، اقامتگاه تابستاني خسرو پرويز، امّا اقامتگاه زمستاني شهرياران سابق، «اترپات » بود. اقامتگاه تابستاني اين شهرياران اخير موسوم بوده به فراذه اسپ يعني اسب خيز، که در کوهي واقع بوده و امروزه اين محل تخت سليمان ناميده ميشود برخلاف گنجشک يا الشيز، بنابر آنچه در سياحت نامه ها مندرج است بايد در نواحي درياچه اروميه ، سر راه مراغه و تبريز، در نزديک ليلان باشد. نظر به تعريف مفصلي که معربن المهلهل کرده در نزديک آن معدن ها و چشمه هاي نفتي بوده که آتشکده آذرگشسب بواسطه آن روشن بوده است ... (مزديسنا و تاثير آن در ادبيات پارسي ص 202). و رجوع به آذرگشسب و شيز و صاين قلعه شود.